De lokale democratie is geen spelletje

‘Een oplossing zonder probleem,’ zo benoemt VVD-raadslid Jan-Willem Verheij de voorgenomen wijzigingen van de Rotterdamse gebiedscommissies. Het college van Rotterdam is van plan om de huidige structuur drastisch te wijzigen. ‘Het is experimenteren om te experimenteren. Burgerparticipatie stimuleren door middel van een ondoordachte loting zal niet tot grotere betrokkenheid leiden. Het is centraal-stedelijk hobbyisme.’ De gebiedscommissies zijn eveneens kritisch op de voorgestelde plannen waardoor het aan draagvlak ontbreekt.

Tot een van de voorstellen behoort de loting voor nieuw op te zetten wijkraden. In de experimentgebieden maakt hierdoor iedereen kans op een zetel in deze raad. ‘Indien iemand de Nederlandse taal niet spreekt, een topcrimineel is of gewoon uit is op de vergadervergoeding, spreken we al van een mislukt experiment. Het college heeft hier niet over nagedacht. De periode van één jaar waarin hij/zij dan actief zou zijn in de wijkraad is te kort om ingewerkt te worden. We gooien dus tijd en geld weg terwijl de buurt bestuurd moet worden. We doen de betreffende wijk, en daarmee de Rotterdammers, te kort als we akkoord gaan met dit voorstel,’ aldus Verheij.

De wijziging zorgt ook voor een oneerlijk democratisch proces. De inwoners van de experimentgebieden krijgen andere rechten en plichten dan de inwoners van andere Rotterdamse gebieden. Verheij: ‘Dit is niet uit te leggen en zorgt voor ongelijkheid in onze dorpen en stad. Ook de geborgde zetel voor 16/17-jarigen is krom. We nemen de jongeren bijzonder graag serieus maar een voorkeursbehandeling is niet gewenst. Een 16-jarige moet net zo hard werken voor zijn stem als een 61-jarige.’

De VVD is van mening dat het stelsel van gebiedscommissies, na wat kinderziektes in het begin, nu zijn meerwaarde steeds meer laat zien. Daarom moeten ze de kans krijgen om zich verder te ontwikkelen tot de ogen en oren in de wijken van Rotterdam. Verheij: ‘Door nu al allerlei drastische wijzigingen door te voeren en experimenten op het stelsel los te laten, wordt het kind met het badwater weggegooid. De Rotterdammer die invloed wil uitoefenen op het bestuur van de stad en van zijn eigen woonomgeving, is daar niet bij gebaat.’ De liberalen hebben daarom de wethouder opgeroepen om nog eens goed na te denken over de voorstellen.